കറുത്ത കുർബാന

ഹംസയും സുഹറയും പോയപുറകെ കണ്ണൻ ആൻഡ്രൂസിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. കണ്ണനെ കണ്ടപാടെ ജോസ് മോനും ആമിനയും അവന്റെ അരികിൽ പാഞ്ഞെത്തി. തങ്ങളുടെ ഒപ്പം കണ്ണൻ കളിക്കാൻ കൂടണമെന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം. കണ്ണന്റെ കണ്ണുകൾ അയൽവക്കത്തെ വീട്ടിലെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഉലാത്തുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. ഒരു മാലാഖയുടെ സൗന്ദര്യം അവൾക്കുണ്ടെന്ന് കണ്ണന് തോന്നി. കണ്ണൻ ജോസ് മോന്റെയും ആമിനയുടെയും നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. “ശരി നിങ്ങളുടെയൊപ്പം ഞാൻ കളിക്കാൻ കൂടാം, പക്ഷേ ഞാൻ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം നിങ്ങൾ ചെയ്യണം.” ആമിനയും ജോസ് മോനും കണ്ണന്റെ നേരെ നോക്കി. “ആ നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയുടെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ ഒരു റോസാപ്പൂ മേടിച്ചുകൊണ്ട് വന്നാൽ ചേട്ടൻ നിങ്ങളുടെയൊപ്പം കളിക്കാൻ കൂടാം.” “ശരി, പറ്റിക്കുകയില്ലല്ലോ?” “ഉറപ്പ്,” കണ്ണൻ അവർക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു. ജോസ് മോനും ആമിനയും ഡയാനയെ ലക്ഷ്യമാക്കിയോടി. കണ്ണൻ ഡയാനയുടെ മിഴികൾ തനിക്ക് നേരെ തിരിയുന്നതും കാത്തു പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു. “ചേച്ചീ... ഒരു റോസാപ്പൂ തരാമോ?” ആമിന ഡയാനയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് കെഞ്ചി. എന്നാൽ ഡയാനയുടെ കണ്ണുകൾ വിദൂരതയിലെവിടെയോ ആയിരുന്നു. ജോസ് മോൻ ഡയാനയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി. “ചേച്ചി... ഒരു റോസാപ്പൂ പറിച്ചോട്ടെ?” ഡയാന ജോസ് മോന്റെ നേരെ നോക്കി. അവന്റെ കഴുത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന കൊന്തമാലയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളുടക്കി. ഡയാനയുടെ മുഖത്ത് അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞു. ജോസ് മോന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി യിരുന്ന അവൾ ജോസ് മോന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വികൃതമായി ചിരിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ ജോസ് മോന്റെ തോളിലൂടെ കഴുത്തിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ചലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിഷ്കളങ്കതയോടെ അവൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു. “ചേച്ചി... ഒരു റോസാപൂവ് പറിച്ചോട്ടെ?” ഡയാന തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ ഉഴിഞ്ഞു, അവളുടെ ശബ്ദം പരുക്കനായി. “നീ വീണ് എന്നെ നമസ്ക്കരിച്ചാൽ ഈ കാണുന്ന സകലവും ഞാൻ നിനക്കു തരാം.” ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ജോസ് മോൻ ആമിനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഡയാനയുടെ കൈകൾ ജോസ് മോന്റെ കൊന്തയിൽ മുറുകി. “വേദനിക്കുന്നു ചേച്ചീ..” ജോസ് മോൻ ഡയാനയുടെ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കത്തിക്കയറിയ പൈശാചികത ചുണ്ടുകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടവൾ ജോസ് മോന്റെ കൊന്ത വലിച്ച് പൊട്ടിച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ആയത്തിൽ ജോസ് മോൻ മുൻപിലേക്ക് വീണു. കയ്യിലിരുന്ന കുരിശു നിലത്തിട്ടു ചവിട്ടിയ ഡയാന ജോസ് മോന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വജ്രംപോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിലത്ത് വിരിച്ചിരുന്ന കല്ലിൽ മുഖമിടിച്ചു ജോസ് മോന്റെ നെറ്റി മുറിഞ്ഞു ചോരയൊഴുകി. സ്തംഭിച്ചുപോയ ആമിന ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ആൻഡ്രൂസിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്നിരുന്ന കണ്ണന് രംഗം പന്തിയല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാത്യുവിന്റെ മതിൽക്കെട്ട് ചാടിക്കടന്ന കണ്ണൻ ഡയാനയുടെ അരികിലെത്തി. ജോസ് മോന്റെ കഴുത്തിന് നേരെ കാലുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ഡയാനയെ കണ്ണൻ പിടിച്ചു തള്ളിയതിനു ശേഷം ജോസ് മോനെയവൻ വാരിയെടുത്തു. നടുങ്ങി വിറങ്ങലിച്ച ജോസ് മോനും ആമിനയും കണ്ണനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഒരു അലർച്ചയോടെ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു ഡയാന. അവളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടു വിറങ്ങലിച്ചുപോയിരുന്നു കണ്ണൻ. ബഹളം കേട്ടുകൊണ്ടു മാത്യുവും ത്രേസ്യയും വീടിന് പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. അവർ ഡയാനയെ ബന്ധനസ്ഥയാക്കി. കണ്ണൻ ഭയന്നുപോയ ആമിനയേയും ജോസ് മോനെയുംകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മാത്യുവിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നയുടൻ ആൻഡ്രൂസിന്റെ പിക്കപ്പ് വാൻ അവർക്കരികിലെത്തി. നെറ്റിയിൽ നിന്നും ചോരയൊലിച്ച് അലറിക്കരയുന്ന ജോസ് മോനെ കണ്ട് ആൻഡ്രൂസ് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി. “എന്തുപറ്റിയെടാ?” കണ്ണനോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ജോസ് മോനെ ആൻഡ്രൂസ് വാരിയെടുത്തു. ജോസ് മോൻ ഡയാനയുടെ നേരെ വിരൽചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ഏങ്ങലടിച്ചു. മാത്യു അവർക്കരികിലെത്തി. “ആൻഡ്രൂസ് ക്ഷമിക്കണം, എന്റെ മോൾക്ക് മാനസികമായി ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകളുണ്ട്, കുട്ടികൾ അവളുടെ അരികിലെത്തിയത് ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല.” ആൻഡ്രൂസ് അലറിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഡയാനയുടെ നേർക്ക് നോക്കി. അയാളുടെ മനസ്സിൽ സിസിലിയുടെ മുഖം പാഞ്ഞെത്തി. “സാരമില്ല സർ.” ആൻഡ്രൂസ് മാത്യുവിനോട് സഹതാപത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആൻഡ്രൂസിന്റെ വാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് വീടിന് വെളിയിലേക്ക് വന്ന മോളിക്കുട്ടി ജോസ് മോന്റെ മുഖത്തെ മുറിവ് കണ്ടു വാവിട്ടു കരഞ്ഞു. “കരയാൻ പാകത്തിനൊന്നുമില്ല മോളിക്കുട്ടീ, നീ കൊച്ചിനെ കൊണ്ടുപോയി മുഖം കഴുകി മുറിവ് വച്ചുകെട്ട്.” മോളിക്കുട്ടി ജോസ് മോനുമായി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ആമിന അവരെ അനുഗമിച്ചു. “ഇച്ചായാ...” മോളിക്കുട്ടിയുടെ അലർച്ചയ്ക്കൊപ്പമുള്ള കരച്ചിൽ വീടിനുള്ളിൽ നിന്നും മുഴങ്ങി. ആൻഡ്രൂസും കണ്ണനും മാത്യുവും വീടിനുള്ളിലേക്ക് കുതിച്ചു. മോളിക്കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ കിടന്നു ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയ്ക്കുന്ന ജോസ് മോനേ അവർ കണ്ടു. “ഇച്ചായാ ദേ മോൻ...” അവൾ നിന്നു വിക്കി. ജോസ് മോനെ വാരിയെടുത്തുകൊണ്ട് ആൻഡ്രൂസ് പുറത്തേക്ക് ഓടി.. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാത്യു തന്റെ കാറുമായി വെളിയിലേക്ക് വന്നു. ജോസ് മോനെയും മോളിക്കുട്ടിയെയും ആൻഡ്രൂസിനെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് മാത്യുവിന്റെ ഇന്നോവ ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. തൊടുപുഴ ടൗണിലുള്ള കാരിത്താസ് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഐസിയുവിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിപ്പുറയ്ക്കാതെ നടക്കുന്ന ആൻഡ്രൂസിന്റെ അരികിൽ മാത്യുവെത്തി. “താൻ വിഷമിക്കാണ്ടിരിക്കെടോ... ഹോസ്പിറ്റലെത്തിയില്ലേ. ഇനി ഡോക്ടർമാർ നോക്കിക്കൊള്ളും.” “സർ, എന്റെ മോൻ..” ആൻഡ്രൂസ് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.